قوم را از عبور ايشان زيان نرساند و آن جماعت نيز اسيران را بازفرسته‌اند چون شرايط مصالحه از جانبين صورت گرفت سجاح بسوى يمامه بار بست بعضى از لشكريان او گفته‌اند اگر خالد بن وليد آهنگ ما كند ما را طاقت جنگ با او نيست و ما چه دانيم كه مسيلمه ما را بپذيرد چه او مانند تو پيغمبرى باشد سجاح گفت بمانيد تا جبرئيل برسد و حكم خداى برساند روز ديگر ايشان را گفت خداوند اين آيه به من فروفرستاد ( عليكم باليمامه و دفوا دفيف الحمامة فانها غريزة و كرامه لا يلحقكم بعدها لامة ) بر شماست كه سفر يمامه بنمائيد و چون مرغان سهل و صعب زمين را به آسانى طى كنيد كه عزت و كرامت در يمامه است از پس آن شما را ملامت نبود اين بگفت و آهنگ يمامه كرد و گروه بسيارى با او حركت كردند چون سجاح راه با يمامه نزديك كرد مسيلمه چهل تن از مردم خويش كه دانا و دورانديش بودند بنزديك سجاح رسول فرستاد و به دو مكتوب كرد كه پيغمبرى اين زمين نيمى مرا بود و نيمى محمد را آنگاه كه محمد دنيا را وداع گفت اين جهان را بتمامت به كف كفايت من گذاشته‌اند اكنون كه تو بسوى من آمدى بيرون از انصاف است كه من همه را تصرف كنم اكنون آن نيم را كه محمد داشت با تو گذاشتم و جز ما دو تن هيچ‌كس را نصيبى نيست رسولان مسيلمه بنزديك سجاح آمدند و رسالت خود را گذاشته‌اند سجاح آنها را گرامى داشت و بسيار مسرور گرديد و همراهان خود را بشارت داد سپس كلماتى بهم در پيوست كه همه در مدح مسيلمه بود و گفت اين آيات از خدا به من جبرئيل آورده و رسولان مسيلمه آن شب را در لشكرگاه سجاح بسر بردند چون صبح شد سجاح گفت ديشب سوره‌اى بر من نازل گرديد و اين كلمات را بهم پيوست ( لما رايت وجوههم حسنت و ابشارهم صفت و اطرافهم طفلت قلت لهم لا النساء تاتون و لا الخمر تشربون و لكنكم يا معشر الابرار تصومون يوما و تاكلون يوما )